OS CATIVOS TAMEN COCIÑAN


Braisiño, imos xogar a cociñar, toma ponte esta roupiña, para el roupaza jejejeeje, o cativo votou un sorriso de orella a orella, xa lle justou o primeiro paso, agora vai lavar as mans e empezamos. 
Asi foi, bueno antes de isto, decir que a idea xa saiu tamen do seu profesor, do colexio, o que mandou unha receita de galletas para que os pais fixeramos cos fillos na casa, unha mais que brillante idea, gustoume moito, e moi importante que os nenos empezen xa con esta idade a saber de onde saen as cousas, que non pensen que veñen de abrir caixas nada mais, penso que co tempo tamen sera unha asignatura mais no colexio, fundamental, pero o que iamos.
Fomos mercar a tarde o que necesitabamos para facer as duas receitas que tiñamos pensado.
As galletas do colexio e unha pizza.
Apuntei todo con el; fariña, sucre, mel, canela moida, manteiga para dacer as galletas, e para a pizza pois un chisco de levadura prensada, da panaderia, aceite e leite, para a masa, e logo pois

salsa de tomate, que para a proxima ves, voulle decir que non sae do bote, a imos a facer nos, oregano, queixo mozarela, chourizo en lonchas, bonito, bacon, ovos e unhas anchoas.

Puxemonos mans a obra, fomos pesando todo e metendo todo nun bol, xa el estaba preparado para remexer, estaba desexando amasar, chamaballe bastante a atencion o tema de que xuntando todas esos ingredientes se poideran facer unhas galletas, estaba como intrigado, -papi dejame a mi, quiero amasar yo, y quiero hacer unas como los alieligenas de Ben10 con cuatro brazos-, si fillo ti dalle logo facemos esos que dis ti, costame traballo saber como son, pero e que os nosos debuxos eran distintos ós de agora, e tamen imos a facer letras e numeros, ti amasa ben, logo deixamola repousar na neveira.
Mentras repousaba, para aproveitar que o neno estaba de hoxe quero mais, fixemos a masa da pizza, mellor dito fixoa el tamen.



Funlle votando os ingredientes igual que fixera da outra ves coas galletas, pero nesta ocasion cando votei o leite, miroume con cara de extraño,- papi la leche pensé que solo era para beber-, non fillo xa ves, utilizase moito na cociña tamen, menos mal que el xa sabe que sae das vacas, moitos nenos seguro que non o saben, e asi fomos xogando e aprendendo cousas. Chejou o momento de estirar a masa, ai xa lle tiven que votar eu unha manciña, pero non lle pareceu mal, el logo encargouse de pinchar a masa, e tamen de poñerlle o resto que faltaba.

Tanto a hora de cociñar as galletas como a pizza, non se despegou da porta do forno, encantaballe mirar como se facian as cousas que el elaborara, e non vexades como comia logo nelas, como lle gustaba, animovos a todos a que fagades esta experiencia, se non e fillo, sobriño, afillado ou amigo, seguro que non o van a esquencer, e aprenderemos moitas cousas uns de outros. Os nenos cando teñen estas edades, a partir dos 6 anos e cando absorven todo, son como esponxas, e isto non lles fai mal ningun, moi importante estar nos sempre con eles, e ter coidado cando manipulemos cousas quentes de avisalos ben para que non se queimen, xa que senon, é cando lle collen medo a cociña e fuxen, por unha parte e normal tamen.